آزاد شود ، دنيا را طلاق گويد و از بديها خود را نگهدارد ، حسد را از خود دور كند و نسبت به مردم نيكى و محبت نمايد و عطوفت و مهربانى داشته باشد . از مردم نترسد و مردم هم از وى نترسند ، به مردم تعدى نكند تا از آنها سالم بماند ، در عوض هر چيز با خودش دشمنى كند ، او در اين صورت رستگار مىگردد و فضل خود را كامل مىكند و راه عافيت را مىشناسد و از پشيمانى در آسايش خواهد بود . 12 - ابو حمزه ثمالى گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : موسى بن عمران على نبينا و إله السلام فرمودند : بار خدايا بندگان مخصوصت در ميان مردم كدام طبقه هستند ، فرمود : كسانى كه سخى هستند و دست و دل بازى دارند . راست سخن مىگويند و آرام حركت مىكنند ، كوه‌ها از جا تكان مىخورند ولى آنها تكانى ندارند ، بار ديگر سؤال كرد بار خدايا چه كسانى در خانه قدس در مقام قرب تو جاى خواهند گرفت و با تو همنشين و هم جوار خواهند شد . فرمود : كسانى كه هرگز ديده به دنيا ندارند ، و اسرار دين را فاش نمىكنند ، و در هنگام حكومت و داورى رشوه نمىگيرند ، دل آنها پر از حق و زبانشان به راستى و صداقت جارى است آنها در دنيا در پوشش من هستند و در آخرت در جوار من جاى دارند . 13 - ابو اراكه گويد : پشت سر امير المؤمنين عليه السّلام نماز گزاردم هنگامى كه آن حضرت نماز صبح را در مسجد شما اداء مىكرد ، و بعد از نماز به طرف راست متوجه شد ، و با حالت حزن و سكوت در آنجا توقف كرد تا آفتاب بر ديوارهاى مسجد ظاهر شد . بعد از آن متوجه مردم شد و فرمود : به خداوند سوگند ياران رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله در اين گونه شب‌ها خود را به عبادت و طاعت مشغول مىكردند و خود را به مشقت مىانداختند آنها گاهى صورت و گاهى زانوها را بر زمين مىگذاشتند و سجده مىكردند . گويا صداى آتش دوزخ در گوشهاى آنها طنين انداخته بود ، هنگام صبح